Íslenzk handrit 3 1974.
Íslenzk fornrit I 1968.
Manuscripta Islandica 5 1960.
Íslendinga sögur I 1843, bls. 41-47, 76-85, 193-248, 264-281, 289-310.
Brot.
„… Síðar lét Ólafur konungur skírast …“
„… og um ráðum Markus lögsögumanns og …“
Biskupa sögur I 1858, bls. 9-28
Íslenzk fornrit 15 2003.
Íslenzk handrit 3 1974.
Manuscripta Islandica 5 1960.
Brot.
Handritið var blaðmerkt af Kålund með rauðu bleki, 1-18.
Fjögur kver.
Með hendi Hauks Erlendssonar, textaskrift undir nokkrum áhrifum frá léttiskrift (Guðvarður Már Gunnlaugsson 2007).
Band frá því í september 1966 (234 mm x 174 mm x 20 mm). Pappaspjöld klædd fínofnum líndúk. Leður á kili og hornum. Saumað og límt á móttök. Saurblöð tilheyra bandi. Bl. 16-17 eru í plastvösum sem bundnir eru á sinn stað í handritinu. Handritið liggur í öskju.
Árni Magnússon fékk flest blöðin send til Kaupmannahafnar frá séra Ólafi Jónssyni, en faðir hans, séra Jón Torfason á Stað í Súgandafirði, fékk þau um 1660 frá Bjarna Indriðasyni í Skálavík. Jón tók þau í sundur og notaði utan um kver. Fjögur þessara blaða fékk Árni frá ýmsum stöðum á Íslandi eftir 1702. Áður virðast Jón Guðmundsson lærði og Brynjólfur Sveinsson biskup hafa notað þetta handrit, en Árni telur jafnvel að Brynjólfur hafi fengið það lánað frá Vestfjörðum (sbr. AM 435 a 4to, ff. 111v-115v).
Stofnun Árna Magnússonar á Íslandi tók við handritinu 6. júlí 1973.
Við handritið var gert og það bundið inn í september 1966. Eldra band fylgdi ekki með.