Handrit.is
 

Skráningarfærsla handrits

ÍB 92 4to

Handrit hefur ekki verið myndað stafrænt

Reisubók Jóns Ólafssonar Indíafara; Ísland, 1600-1699

Nafn
Jón Ólafsson Indíafari 
Fæddur
4. nóvember 1593 
Dáinn
2. maí 1679 
Starf
Rithöfundur 
Hlutverk
Höfundur; Ljóðskáld; Skrifari 
Ítarlegri upplýsingar
Nafn
Magnús Magnússon 
Fæddur
1630 
Dáinn
1. ágúst 1704 
Starf
Sýslumaður 
Hlutverk
Eigandi; Höfundur 
Ítarlegri upplýsingar
Nafn
Steindór Ormsson 
Fæddur
1626 
Starf
 
Hlutverk
Skrifari 
Ítarlegri upplýsingar
Nafn
Sigríður Hjördís Jörundsdóttir 
Fædd
9. júní 1968 
Starf
 
Hlutverk
Skrásetjari 
Ítarlegri upplýsingar
Nafn
Eva Kamilla Einarsdóttir 
Fædd
1979 
Starf
 
Hlutverk
Skrásetjari 
Ítarlegri upplýsingar
Tungumál textans
Íslenska

Innihald

1
Reisubók Jóns Ólafssonar Indíafara
Aths.

Bl. 102-50 og 210-37 eru m. h. Magnúsar Magnússonar; hinir hlutar bókarinnar eru líkastir því að vera ehdr. (nema 1.5 blað fremst), enda hafa þau ummæli fylgt hdr., sbr. bl. aftan við; í hinni prentuðu bók er bent til, að þessir hlutar hdr. kunni að vera m. h. Steindórs Ormssonar, en svo er ekki, sbr. ÍBR 57, 8vo.

Notaskrá

Ævisaga Jóns Indíafarapr. í Kh. 1908-9 s. XX

Tyrkjarán s. 300

Sunnanfari bindi V s. 37-38

Efnisorð

Lýsing á handriti

Blaðefni

Pappír.

Blaðfjöldi
237 + ij blöð (170 mm x 140 mm).
Skrifarar og skrift

Tvær hendur ; Skrifarar:

Óþekktur skrifari

Magnús Magnússon

Uppruni og ferill

Uppruni
Ísland á 17. öld.
Ferill

Þessir menn hafa átt hdr. frá því á 18.öld: Síra Sigfús Sigurðsson á Felli í Stéttahlíð, sonar hans síra Þórarinn á Tjörn í Svarfaðardal, sonur hans Jón í Sigluvík, sonar hans Jónas í Sigluvík, en hann lét það af hendi við Bmf., fyrir tilstilli síra Jóns Ingjaldssonar.

Aðrar upplýsingar

Skráningarferill
Sigríður Hjördís Jörundsdóttir yfirfór skráningu 7. febrúar 2012 ; Eva Kamilla Einarsdóttir frumskráði, 6.júlí 2011; Handritaskrá, 2. b. ; Átaksverkefni 2011.

Notaskrá

HöfundurTitillRitstjóri / ÚtgefandiUmfang
Ævisaga Jóns Indíafaras. XX
„Tyrkjaránið á Íslandi“s. 300
„Magnús konferenzráð Stephensen“, Sunnanfari1912; XI: s. 90-93
« »